Rođena u Čačku 1873.godine, umrla u Valjevu 1915. Od 1884.godine sa porodicom preseljava se u Beograd. Višu žensku školu završila je u Beogradu 1891. godine. 1892. godine, polaže ispit za nastavnicu crtanja u srednjim školama i postaje učenica u ateljeu Đordja Krstića. 1896/97. godine pohađa školu kod Kirila Kutlika. 1898. godine počinje školovanje u Minhenu u ateljeu slovenca Antona Ažbea. Već 1900.godine imala prvu samostalnu izložbu u Beogradu, a 1901.godine započinje rad u ateljeu Julijusa Ekstera u Minhenu.


Od 1904.godine angažuje se u domovini oko Prve jugoslovenske umetničke izložbe, osnivanja Lade i Prve jugoslovenske umetničke kolonije (Sićevo, Pirot 1905.godine). Do 1912. godine izlaže na mnogobrojnim izložbama: Izložba Lade; Izložba jugoslovenske kolonije 1907; Izložba srpskog umetnickog udruženja 1908; Druga samostalna izložba u Ljubljani 1910; iste godine u Parizu na Jesenjem salonu i u Zagrebu u okviru grupe Medulić. Naredne 1911. godine izlaže u srpskom paviljonu na Medjunarodnoj izložbi u Rimu, na Salonu internacionalne unije i Jesenjem salonu u Parizu.


U Beogradu 1912. godine otvara slikarsku školu i učestvuje na četvrtoj jugoslovenskoj izložbi. U prvom balkanskom ratu učestvuje kao dobrovoljna bolničarka na frontu. Sa srpskom vojskom je ponovo 1913. i 1914. godine. Umrla je u Valjevu, od tifusa, gde je bila na dužnosti dobrovoljne bolničarke. Slikarstvo Nadežde Petrović, najznačajnijeg našeg umetnika s početka veka, uvodi srpsku umetnost u tokove savremene evropske umetnosti. Zahvaljujuci njenom duhu koji je, iz male Srbije, stremio modernom svetu, ali i srećnim okolnostima da se, početkom 20-og veka, školuje i da poseti likovne centre Evrope, njeno slikarstvo ide, najvećim delom, u korak sa evropskim ekspresionizmom, a ponekad se čak približava, tada još neafirmisanoj, apstrakciji. Na njenim najboljim radovima dominiraju velike  površine, njene omiljene, užareno crvene boje i, njoj komplementarna, zelena. Ljubav prema bojama stvara na nekim platnima koloristički vrtlog gde se, pored ostalih, ističu fovistička ljubičasta, plava i crna boja. Snažni   potezi četkice i široki i gusti, pastuozni, namazi ponekad platno pretvaraju u dinamičnu reljefastu površinu. Volela je da slika portrete i pejzaže, a njen patriotizam ogledao se i u čestom izboru tema iz nacionalne istorije i slikanju ljudi i predela Srbije.


Delo Nadežde Petrović, u celini, zrači strašnom ekspresijom, snagom i hrabrošcu ove jedinstvene žene-slikara sa Balkana.

Bačka

Nadežda3

Drvo

Devojčica

Nadežda2

Turski most

Gračanica

Polje kosovskih božura

Prizren

Vodenica